tag:blogger.com,1999:blog-92753354792255172011-04-21T14:41:01.710-07:00atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-27807924583086388852008-06-23T01:20:00.000-07:002008-06-23T01:22:30.380-07:00<div align="right">2306.08</div><div align="right">02:26</div><br />Ne zamandır sürekli<br />Mutsuzluğumdan söz ediyordum.<br />Okursanız anlayacağınız gibi;<br />Mutsuzluğumun kaynağı yalnızlığımdır.<br />Yalnızlığımın nedeni ise yalanlarım...<br /><br />Yanlış anlaşılmasın!<br />İnsanlar yalanlarımı anladıkları için değil,<br />Anlamadıkları için yalnızım kalabalıkta.<br />Yalanlarımın arkasını göremedikleri,<br />Beni göremedikleri, hatta hiç aramadıkları için yalnızım...<br /><br />Nasıl bilebilirim birinin beni sevdiğini,<br />Daha o beni bilmezken.<br />Beni anladığını nasıl bilebilirim,<br />Karşımdaki hayatta nerde durduğumdan habersizken.<br />Beni onlara göstermezken...<br />İstediğim için değil, mecburiyetten...<br /><br />O kadar gömülmüşüm ki beni yok eden yalanlara,<br />Artık benliğim boğulmak üzere!!!<br />Yani anlayacağınız artık;<br />Birinin beni görmesi,<br />Hayat vermesi gerek!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-2780792458308638885?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-16781941168203401672008-06-11T17:15:00.001-07:002008-06-11T17:15:58.701-07:00Yokum ben!<br />Görmeyin, duymayın beni.<br />İsteğim değil bu benim,<br />Olması gereken sadece.<br /><br />Ben gölgede gezen değil,<br />Gölgenin ta kendisiyim.<br />Işığa göz kırpan,<br />Onun gibi olmak isteyen,<br />Ama ışıkta var olamayan ben...<br /><br />Yanlış anlamayın beni,<br />Birinin gölgesi değilim ben;<br />Yek vücut olan ben,<br />Sadece karanlığım!...<br /><br />Yok etmeye istekliyim kendimi.<br />Işığa çıkmaya...<br />Yalnız kabuğumdan çıkıp,<br />Işıkta yok olmaya meyilliyim.<br /><br />Ama dediğim gibi dostum sana;<br />Yarın yapılacaklar,<br />Şimdiye dahil olmayan köşelerinde kalmalılar.<br />Bugün, bu saat, bu an hâlâ karanlık...<br />Ateşe uçan böcek misali ışık arayışındayım.<br />Lütfen öldürün beni artık!...<br />Çemberin içine girmek istiyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-1678194116820340167?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-21195748484608259112008-06-09T10:22:00.001-07:002008-06-14T14:41:28.658-07:00<div align="right">08.06.2008</div><div align="right">Saat: 15:10</div><div align="left"></div><div align="left">Boğuluyordum dün gece<br />Kendimi zor attım sokağa.<br />Yokuşlardan indim,<br />Bir otobüs durağı;<br />Gecenin karanlığında ışıldıyordu önümde.<br />Oturdum, ışığına ortak oldum.<br />Geçen arabalar, çevredeki mutlu insanlar,<br />Seni hatırlattı bana...<br /><br />Bekleyemedim daha fazla, elim telefona gitti,<br />Özensizce, içimden geldiği gibi seni istedim.<br />Umudum kırıldı gelen yazıyla ama yılmadım;<br />Zorladım şansımı...<br />Belki de zorlamamalıydım ne dersin?...<br /><br />İlk defa denedim böyle bir şey;<br />Telefonla asosyelce mesajlar...<br />Ama anlamalısın duramadım bir dakika daha,<br />Sensiz gecede otobüs durağı kadar yalnızdım...<br />İçi yolcusuz, yalnız...<br /><br />Konduramıyor musun?...<br />Neden?...<br />Halbuki ben...<br />Neyse gereksiz sözler bunlar!<br />Olanlar oldu<br />Geçti zaman<br />Sen benim gibi hissetmiyorsun<br />İşin özü burada saklı<br />Yine olmadı, yine tekim</div><div align="left">Yalnızım, karanlıkta önünü görecek kadar ışığı olmayan otobüs durağı kadar...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-2119574848460825911?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-49111377611284370762008-05-31T02:19:00.000-07:002008-05-31T02:20:45.334-07:00Kafamı kaldırınca<br />Bal rengi gözlerinle karşılaştım<br />Hiç istemesem de nezaket gereği;<br />Davetimle masama,<br />Gözlerimle denk oldu<br />İçimi kıpırdatan gözlerin…<br /><br />Değişmişsin görmeyeli<br />Saçın , giyimin…<br />Tek değişmemiş olan,<br />Yaşamaya duyduğun istek…<br /><br />Yine kapıldım sana …<br />Günlerdir seni düşünüyorum.<br />Her an, her saniye benimle olmanı,<br />Beni yine eskisi gibi izlemeni istiyorum.<br /><br />Ama nedenler, olmazlar hala aynı!<br />Başkasına aitsin be güzelim,<br />Benimle ölürsün için için...<br />Görüyorum isteksizce,<br />Kafamı çevirsem de “olmaz” hala orda<br />Nedenlerin birliği<br />İsteklerimin güçsüzlüğü<br />Yine koparıyor seni benden<br />Güle güle…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-4911137761128437076?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-53858778788547880092008-05-30T09:35:00.000-07:002008-05-30T09:39:55.280-07:00İstanbul’dayım…<br />Kör oldum göremiyorum boğazı<br />Ne o ışıl ışıl Anadolu<br />Ne de beni barındıran Avrupa<br /><br />Koku alamıyorum…<br />Gül bahçesinin kokusu gelmiyor<br />Tüm çiçekler yerli yerinde<br />Ama ben algılamıyorum ne birini , ne birçoğunu…<br /><br />Bir ışık , ne bir ses , bir güzel görünmüyor ufukta<br />Sadece sulu , kara bulutlar…<br />Kalabalığın içinde göze batan kimse<br />Ben göremiyorum<br />Yalvarırım dostlarım benim gözlerim olun<br />Önümü göreyim…<br />Benim kulaklarım , burnum olun ki<br />Duyumsayayım doyasıya algılanacakları<br />Biliyim ki yalnız değilim<br /><br />Gururumu bıraktım bir kenara artık<br />Yardım dileniyorum<br />Biliyorum ki tek değilim<br />Sadece algımı yitirdim<br />Geçmişim kararttı tüm duygularımı<br />Bir değil birçok saat istiyorum<br />Değer vermek değil , değer görmek…<br /><br />"Ben yazdım H. düzenledi...."<br />"Aynı şeyi benzer ama içinde ayrılıklar barındıran iki şekilde anlatmaya çalıştım, bu nasıl anlayıştır şeklinde yorumlar duymak istemiyorum :( " :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-5385877878854788009?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-51751382332705722102008-05-30T09:23:00.000-07:002008-05-30T09:30:08.299-07:00Gözlerim kapalı dolanıyorum İstanbul’da<br />Ne boğazın gece ışıltısı,<br />Ne Galata’nın ihtişamı<br />Yok benim için<br />Yalancıktan kör şekilde<br />Olduklarını bilmeme rağmen göremiyorum…<br /><br />Bugün yine girdim o gül bahçesine<br />Güller orda biliyorum ama alamıyorum kokularını<br />Tek algıladığım<br />Başarısız hissetme çabalarim sonucu elime batan dikenler<br /><br />Bugün de çiktim yürüye yürüye o bahçeden<br />Batan dikenleri ayıklayarak geçti yolculuğum<br />Ne zamanım ne de fırsatım kaldı hissetmeye onları…<br />Yalnız iki his verdiler bana<br />Başarısızlığın utancı sağ omzumda<br />Dikenlerin acısı ise solda<br /><br />Her gün taşiyorum bu yükü omuzlarımda<br />Devam etmek zor geliyor her seferinde artan o yükle<br />Pes etmem yakındır dostlarım…<br />Ondan benim feryadım…<br /><br />Tek dileğim açmanız gözümü ,<br />Göstermeniz yerlerini onların<br />Yoksa benden bu kadar<br />Başarısızlıklarımı da hatıra olarak alıp yanıma,<br />Kaçıyorum buradan.<br />Yalnız başladığım yolculuğa,<br />Ellerimdeki yaralar ile<br />Başka yerde devam edeceğim…<br /><br />Beni arayan olursa<br />Arkamdaki dikenlerden oluşan izi takip etsin<br />Eğer ki iz biterse ,<br />Aramayın artık.<br />Bilin ki başardım sonunda<br />Mutluyum…<br /><br /><div align="right">H. Düzenledi</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-5175138233270572210?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-5264684893322595732008-05-30T09:17:00.000-07:002008-05-30T09:22:56.957-07:00Uyandım...<br />Yine aynı oda, beyaz badana bağzı yerlerde dökülmüş<br />Tanıdık, sadece benim odama özgü o koku yerli yerinde<br />Gözlerim açık ama beynim hâlâ rüyamın etkisinde<br />Yeşillik alan, kuş sesleri faso fiso...<br />Bilindik Huzur dolu ortam işte...<br /><br /><br />Birden bir gerginlik alıyor beni...<br />Huzur?...<br />Rüyadan gerçeğe akmayan duygu...<br />'Aktive oluyor' beynim yapacak bir işi var artık,<br />Hemen duyguyu analiz et,<br />Hayatına uyarla!<br /><br /><br />Huzurun kaynağı ne kuş sesi, ne yeşil renk...<br />Sorumsuzluk...<br />Bakan, isteyen, bekleyen kimse yok...<br />Ne yaklaşan sınavlar, ne cevap bekleyen sorular...<br />Yanlız ben, öylece duruyorum boş, isteksiz, ham şekilde<br />Peki ya yaşama uyarlamak?...<br />İmkansız olduğu kadar da GEREKSİZ!<br /><br /><br />Kabulleniyor ve sarılıyorum hayatıma<br />Yaşadığım için seviniyorum!???<br />Beklentilerim ve benden beklenenler var...<br />Yaşam amacımı bulmak için kalkıyorum yataktan,<br />Tekrar ve tekrar HERGÜN...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-526468489332259573?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-37102214954518168092008-05-20T13:26:00.000-07:002008-05-20T13:28:42.588-07:00<div align="right">16.05.08<br />Saat; 15:51</div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left">Düşünmek, düşünülmek güzel şey,<br />Gösterişe kaçmadan<br />Sadece hatırlamak<br />Hem de sadece doğum günü falan değil,<br />Ansızın aklına geldiği için...<br /><br />Birilerinin hayatına dokunmak güzel şey,<br />Küçük bir mutluluk vermek.<br />Herkesin kendi yoluna ayrıldığı şu günlerde,<br />Yolculuk sırasında beni hatırlatacak bir şey<br />Belki bir hediye,<br />Ya da tek bir kelimeyle...<br /><br />Karşılıksız sevmek güzel şey,<br />İçinden geldiği için yapmak,<br />Korkutucu günlerde düşünüp,<br />Sana insan olduğunu hatırlatan<br />Sevme, sevilme, düşünme, düşünülme yetisi<br /><br />Anlamadan kabullenmek güzel şey<br />Katıldığın için değil,<br />İnandığın için birinin yanında durmak<br />Evet, evet mutluluğun yolu bu...<br />İhtiyaç duyduğun için değil,<br />Sırf inandığın için,<br />Gösteriş için değil,<br />Hatırladığın için,<br />Bir şey vermek.<br />Karşılığında ise tek bir kelime;<br />“TEŞEKKÜR”<br />İşte mutluluk bunda gizli...<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-3710221495451816809?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-20762626956589350292008-05-14T14:01:00.000-07:002008-05-14T14:06:40.176-07:00Durdu zaman ilerlemiyor<br />O koku, o gözler hâlâ karşımda<br />Kolay değil o takvim yapraklarının kopması artık benim için<br />Hep aynı takvim karesinden beni izleyen<br />Bakınca benliğimin içini gösteren gözler var<br /><br />Bir dönem daha kapandı benim için<br />Hep aynı başarısızlığın sahiplendiği bir dönem daha<br />Aslında amacıma çok yaklaşmıştım bu sefer<br />Neredeyse salacaktım kendimi mutluluğa<br />Çıkarmak üzereydim UTANÇ ve YALANDAN oluşan o tasmayı<br />Başaramadım yine, tekrar ve tekrar...<br />Her tekrarda sıkılaşan tasmamdan kaynaklı olaraktan<br /><br />Tasmamın ucu kimin elinde belli değil<br />Belki bende, belki de tanımadığım ya da tanıyamadığım birinde<br />Çekiştiriyor beni,<br />İleri giden zamanda hep aynı yerde kalmama neden oluyor<br />Yanımdan geçen her insan bakıyor bana,<br />Daha doğrusu tasmalı,tutsak bana...<br />Görülmeden, anlaşılmadan, hissizce yargılanıyorum yine...<br />Tekrar ve tekrar....<br /><br />Geçmişin yankıları içinde<br />Hala aynı yerde seni ve senin getireceklerini bekliyorum<br />Nerdesin?...<br />Takvimde bir sayfa göster...<br />Göster ki geçsin zaman<br />Bıktım artık 'şimdiden'!<br />Artık 'gelecek' olsun...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-2076262695658935029?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-44411658695651459822008-04-25T15:36:00.000-07:002008-04-25T16:01:30.602-07:00<div align="right">26.04.08/01:36</div><div align="left"> </div><div align="left">Yaktım bugün resmini</div><div align="left">Hani bahçeli dünyamızdan çıkarken bana emanet ettiğini...</div><div align="left">Yıllardır saklıyordum,</div><div align="left">Nedenini bilmeden, belki sadece huzur için açıp bakıyordum arada</div><div align="left">Geçmişi, ilişkimizi hatırlatan çoğu siyah, az biraz da beyaz olan resmi yaktım bugün...</div><div align="left"> </div><div align="left">Son buluşmamız aklımdan gitmiyor bir türlü,</div><div align="left">İlk defa bu kadar net bir şekilde gördüm</div><div align="left">Bizi ayıran ve belki de sonsuza kadar ayıracak olan fanusu.</div><div align="left">Dokundum ona, biraz da savaştım ama daha ileriye gidemedim.</div><div align="left">Sen içerde dışarıyı bilmeden özgürdün ben ise içeriye giremediğim için mahkum...</div><div align="left"> </div><div align="left">Hiç yer almış mıydım o camın öteki kıyısında bilmiyorum</div><div align="left">Geceleri rüyalarımı işgal ediyor bu düşünce</div><div align="left">O kadar cahil, umursamaz ve saygısız olabilmiş miydim?</div><div align="left">Yazık...</div><div align="left">Bunları yazarak bile bir camın olmamam gereken yönünde olduğumu kanıtlıyorum kendime...</div><div align="left"> </div><div align="left">Cahilliğimin kapattığı gözlerimle izliyorum seni...</div><div align="left">Umursamaz kalbimle seviyorum seni HÂLÂ...</div><div align="left">Ve saygı duymayan beynimle siliyorum hislerimi...</div><div align="left">Kapandı ekran...</div><div align="left">Gözümün önünde yemyeşil gözlerin...</div><div align="left">Elveda fanustaki güzel kız...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-4441165869565145982?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-84815476016687083522008-04-23T11:40:00.000-07:002008-04-23T11:43:55.058-07:00Düne kadar geliyordu o şey<br />Ne olduğunu bilmediğim zavallı şey<br />Bense, beynimse iki kağıt tarafından öğüt alıyordu<br />İki ayrı kişinin elinden çıkan ayrı kağıtlar<br />Biri kılıcını çekip haykırırken yüzleş diye<br />Diğeri kaç diyordu sakin, kısık, KORKAK sesiyle<br />Ne yazık ki ben özgür iradenin çocuğuyum<br />Ne biri ne diğeri anlamlı benim için<br />Akıp gelirken o şey ben bekledim dinlemeden, düşünerek<br />Sonra o an geldi<br />Gelmekte olan şeyin geldiği an<br />Hazırlıksız yakalandım zaten hazırlanılamayacak şeye<br />Vurdu geçti bana yıkıldım bazı bazı...<br />AMA TAMAMEN DEĞİL!<br />Değişimin yolu bu galiba,<br />Yıka yıka bazı kısımları bütünü bozmak<br />O AN ne hissettim bilmiyorum<br />FAKAT sonrasında aldığım nefes, içtiğim su<br />Sanki değişmiş gibiydi, tıpkı benim gibi<br />Ne olacak, ne kadar geçecek bilmiyorum üstünden ama<br />Sanki KAÇ diye fısıldayan kişi yeni bir kelime öğrenecek;<br />DİNLE...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-8481547601668708352?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-91775015992672674862008-04-20T14:51:00.000-07:002008-04-20T14:56:18.296-07:00<div align="right">12.07.07/17:35</div><br />Kaybediyorum…<br />Dengemi kaybediyorum, sanki ilişkilerimde koca bir kopukluk var.<br />Kontrolümü kaybediyorum yıllardır uyguladığım telkinler<br />Sanırım artık işe yaramıyor.<br />İçime attığım onca şey sonunda bölük pörçük çıkıyor<br />Çıkışları garip aslında;<br />Bazen beklenmedik bağırmalar,<br />Bazense köksüz, belki de asılsız aşklar olarak<br />Gerçekle bağımı çözüyorum…<br />Aslında, şaşırtıcı olsa da bağımı çözmek istemiyorum!<br />Gerçekler bana iyi davrandığından değil ama…<br />Mutluluğu sadece hayallerimde buluyorum!<br />Mutluluğu gerçeklikte de istiyorum…<br />İsteklerim git gide saplantılara dönüşüyor farkındayım..<br />Durmak istemiyorum...<br />Ne olur anla...<br />Gerçeklik bana mutluluk vermedikçe gerçeği değiştiriyorum!<br />Aslında yaptığım şey hayal kurmak değil…<br />Yaptığım yalan yaratmak…<br />Yaptığım yalan bir dünya kurup içine gerçek insanlar koymak.<br />Yalan dünyamda ki gerçek insanlar bana mutluluğu vermeli<br />AMA VEREMİYORLAR<br />Yalan dünyamda ki insanlar her ne kadar gerçekseler de<br />Yalan bir dünyada ki insana gerçek denilemez aslında<br />Eğer etkiler geçerli değilse gerçekler diyarında<br />Etkilerin tepkileri nasıl gerçek, geçerli ve yeterli olabilir.<br />Bu nedenle gittikçe, zaman ilerledikçe kopuyor bağım gerçekle<br />İstemiyorum gerçek dünyanın değerlerini<br />Etkileri geçerli kılma yetileri beni mutsuz kılan<br />Ama aynı nedenden koparmıyorum, koparamıyorum bağı<br />Hatta içten içe bağın iç kuvvetlerini destekliyorum<br />Bir gün gelir de gerçeklikte geçerli olan etkenlerin yarattığı bir tepkiyle karşılaşırım diyorum içimden<br />AH! şu kahrolası umudum yok mu?<br />Halbuki mutluluk biraz ötede bana el sallıyor<br />Koparmam için yalvarıyor burasıyla orasını birleştiren o umutla her gün daha güçlenen birkaç ipliği<br />YAPAMIYORUM!<br />Her gün daha çok nefret ediyorum kendimden aslında<br />Hiç olmayan farazî bir his nedeniyle MUTLULUĞU atlattığım için.<br />Her ne kadar yok desem de<br />Hep içimde biliyorum, özgür(!) irademe karşı gelen o hissi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-9177501599267267486?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-80883210109489952512008-04-20T14:48:00.000-07:002008-04-20T14:51:36.275-07:00<div align="right">19.0.07/02:56 </div><br />Mutlu değilim, hala mutlu değilim…<br />Mutlu olmam için koşullar yeterli değil<br />Mutlu olmam için gereken koşulları yaratamıyorum…<br />Belki birinin bana yardım etmesi gerek<br />Ya da tüm koşulları halletmesi, tamamen ve tek başına<br />Böyle birini görmüyorum, hissetmiyorum…<br />Kalbimin derinliklerinde zifiri karanlık bir oda var<br />Sanki elimden tutmuşlar, o odaya koymuşlar beni<br />Kendi içimde, özümde, hapis oldum o karanlık odada<br />Odanın içi boş, ya da bilinmezliğin verdiği yoklukla dolu<br />Odada ne var bilmiyorum ama odanın havası farklı<br />Sanki süzülür gibi geziniyorum içinde<br />İçeride kendimi yarı sarhoş hissediyorum.<br />Ayık olduğum zamanlarla sarhoş olduğum zamanlar birbirinin içinde sanki,<br />Zıtlıkların bütünlüğü, değil mi?<br />Çevrede bir şeyler görüyormuşum gibi geliyor kimi zaman<br />Sonra hatırlıyorum<br />Zifiri karanlık bir odada, nasıl bir şey görebilirim ki.<br />Arada bir de aklıma oraya gelişim geliyor,<br />Elimden tutanı hatırlamaya çalışıyorum<br />Bir kez, sadece bir kez bana bakma cesaretini göstermişti<br />O zaman tanımamıştım onu<br />Şimdiyse kim olduğunu bildiğime eminim…<br />En büyük düşmanım ve dostum<br />"Ben yazdım H. düzenledi..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-8088321010948995251?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9275335479225517.post-1183280552331685892008-04-20T14:41:00.000-07:002008-04-20T14:48:23.844-07:00Okuyorum kelimeler önümde<br />Kelimeler sonsuzluk gibi sürüp gidiyor<br />Saçma geliyor,<br />Tıpkı sonsuzluk gibi sürmekte olan yaşam boşlukla birleşmiş,<br />Sonsuz bir boşluk,<br />Umutsuzluğu aşma çabam yeterli gelmiyor, ama vazgeçmiyorum<br />Vazgeçmeye elverişli hayatım anlamsız kılıyor bu durumu,<br />Barış savaştır diyor kitap<br />Korkumu güçlendiriyor bu<br />Korkum savaştan mı kaynaklı<br />Savaş ölüm mü getiriyor<br />Ölüm bana düşen mi yoksa onlara mı?<br />Hani olur da dönersem geri<br />Yıkım ve ölümle karşılaşmak mı beni bekleyen<br />Öyle bir şey istemiyorum!<br />Ölmek daha kolay!<br />Vazgeçmeye meyilliyim dedim ya<br />Yaşamdan vazgeçmek de öyle<br />Kolay!!<br />Ama çabam, umut yolculuğum devam ediyor.<br />Aklımda bir yük, umut için ışık, sevgi için şiirle yüklüyüm<br />Yol sürüyor,yoldaşlar az…<br />“ARA”,“BUL” ve “BENİMSE” lafları ile yürütüyorum kendimi<br />Umutsuzluk, umuda doğru benimle…<br /> ‘Kabataş, han cafede denize bakarken yazar kasa fişine yazılan bir şiir...’<br />"Ben yazdım H. düzenledi...."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9275335479225517-118328055233168589?l=geldimyazdmgittimsizedeokumakkaldi.blogspot.com' alt='' /></div>atesinucuhttp://www.blogger.com/profile/08669679919129383149noreply@blogger.com0